Gazeta Wyborcza: Sypie się wojsko trzech narodów w Lublinie

Wielonarodowa polsko-litewsko-ukraińska brygada, która miała stacjonować w jednostce przy Kruczkowskiego w Lublinie, była jednym z najbardziej prestiżowych projektów byłego szefa MON Bogdana Klicha. List intencyjny w sprawie powstania jednostki został podpisany w 2009 r. w Brukseli. 

 

Formalnie istnieje ona (w miejsce 3. Brygady Zmechanizowanej) od zeszłego roku, ale na razie składa się tylko z Polaków. - Do końca 2013 roku brygada ma osiągnąć gotowość bojową - zapowiadał w czerwcu 2011 r. dowódca Wojsk Lądowych, gen. broni Zbigniew Głowienka. Dodał, że w połowie tego roku do Lublina przyjadą zagraniczni oficerowie.

 

W praktyce miało to wyglądać tak 

 

W Lublinie, według ambitnych planów, swoja siedzibę miał mieć sztab i batalion dowodzenia. Tymczasem żołnierze mieli stacjonować w swoich jednostkach na terenie Polski, Ukrainy i Litwy. Brygada miała nie mieć stałego składu. 

 

Pod lubelskie dowództwo kierowane byłyby różne oddziały, w zależności od potrzeb. Żołnierze mieli spotykać się na wspólnych ćwiczeniach i misjach pokojowych. 

 

Według planów wojskowych w samym Lublinie stacjonowałoby na stałe 300 żołnierzy. Kolejnych 200 zostałoby w Chełmie i Zamościu.

 

Ukraina nie chce, Litwy my nie chcemy 

 

Ale wspólnego wojska może wcale nie być, o czym coraz głośniej w Parlamencie Europejskim. Chodzi o naszych partnerów. Ukraina już tak mocno nie dąży do zbliżenia z UE i NATO. Natomiast przeciwko zaangażowaniu Litwy są sami Polacy. Powodem jest traktowanie mniejszości polskiej na Litwie. W ubiegłym roku tamtejszy parlament przyjął ustawę, która np. zakazuje nauczania niektórych przedmiotów szkolnych w języku polskim.

 

Eurodeputowana Lena Kolarska-Bobińska przyznaje, że problemy z brygadą są: - Trudno tworzyć taką inicjatywę z partnerem, który plecami odwraca się od NATO - mówi o Ukrainie. A o Litwie: - Powstanie brygady nie może być oderwane od całości naszych stosunków.

 

Co zrobić z potencjałem brygady? 

 

Kolarska-Bobińska: - Do tych problemów trzeba jeszcze dodać finanse. Powstanie brygady wymaga nakładów finansowych na budowę zaplecza. A teraz kraje przyglądają się każdej, wydawanej złotówce.

 

O pieniądzach mówił w czerwcu zeszłego roku też gen. Głowienka. Międzynarodowe wojsko potrzebuje nowego sprzętu (np. systemów komunikacyjnych), czy środków na kursy językowe. Każde z państw ponosiłoby częściowe koszty istnienia brygady. 

 

Co na to MON? Jacek Sońta, rzecznik resortu tłumaczy „Gazecie”, że na razie ministerstwo realizuje wcześniej podjęte decyzje. - Jeśli zostaną zmienione, to oczywiście się do nich dostosujemy - mówi i zastrzega, że decyzje nie zapadają na szczeblu MON.

 

- Teraz w MSZ trwają analizy prawne, które mają dać odpowiedź, jak można wykorzystać potencjał brygady - mówi Kolarska-Bobińska.